Wyniki badań efektywności funduszy w Polsce

Liczba polskich publikacji dotyczących polskiego rynku funduszy inwestycyjnych jest niewielka i są one znacznie mniej zaawansowane niż literatura światowa. Na to wpływ ma krótka historia funduszy w naszym kraju. Na tle polskiego dorobku w zakresie analizy efektywności funduszy inwestycyjnych wyróżniają się prace Tomasza Miziołka (1997, 1999), Jana Czempasa i Piotra Lokwenca (2001) oraz Mirosława Wosia (2002). Pierwszy z wymienionych autorów badając wszystkie ówcześnie funkcjonujące fundusze akcyjne oraz zrównoważone, wykazał brak ponadprzeciętnych stóp zwrotu w przypadku niemal całej badanej próby. Podkreślał jednak obciążenie oszacowań wynikające z jednorocznego horyzontu czasowego oraz małej liczebności próby. Dwa lata później Tomasz Miziołek powtórzył badanie dla funduszy istniejących na rynku w 1998 r. i uzyskał podobne wyniki. W 2001 r. badanie efektywności funduszy inwestycyjnych przeprowadzili polscy badacze – Jan Czempas oraz Piotr Lokwenc. Ich analizy wymierzone na okres hossy na warszawskim parkiecie wykazały, że najlepsze wyniki osiągnęły fundusze akcji. Wówczas badaniu poddano grupę 68 funduszy działających na polskim rynku w 2000 r.

Podobnie jak w przypadku pierwszych analiz przeprowadzonych na rynku amerykańskim, także w badaniach dotyczących polskich funduszy inwestycyjnych do tej pory nie brano pod uwagę ewentualnego wpływu efektu przetrwania na wyniki inwestycyjne. Pierwsza wzmianka na ten temat pojawiła się w pracy Mirosława Wosia, który ze swojego badania wykluczył fundusze prywatyzacji zakładając, że nie spowoduje to zmiany wniosków co do wyników inwestycyjnych pozostałych funduszy. Pierwszą analizę efektu przetrwania dla funduszy akcyjnych oraz hybrydowych opublikowała w 2005 r. Katarzyna Gabryelczyk. Wyniki otrzymane na podstawie zwykłych stóp zwrotu oraz alf Jensena dla okresu 1999–2004 wykazały niewielką istotność efektu przetrwania dla polskich funduszy. Jest to wynik nieprzystający do prac amerykańskich, tam bowiem uwzględnienie efektu przetrwania powodowało zwykle obniżenie wyników o 0,1–5%. Pomimo tego, wynik ów wydaje się zgadzać z aktualnym etapem rozwoju rodzimego rynku, na którym obserwuje się raczej wzrost ilości nowopowstałych jednostek niż upadki istniejących. W raporcie za 2008 r. Izba Zarządzających Funduszami i Aktywami zrzeszająca polskie towarzystwa funduszy inwestycyjnych poinformowała o likwidacji 15 funduszy i subfunduszy, co stanowi niecałe 3% ich ogólnej liczby według stanu na rok raportowania. Z pewnością wpłynął na to krótszy horyzont badawczy, wynikający z zaledwie kilkuletniej historii segmentu.

Wadą wyżej wymienionych prac jest wykorzystanie niższej niż dzienna częstotliwości danych, co – jak zauważono przy omawianiu trudności towarzyszących badaniu efektywności funduszy wspólnego inwestowania – prowadzi do utraty ważnej części informacji o ich działalności. Do braków metodologicznych zaliczyć można również testy t-Studenta oparte na założeniu normalności rozkładu stóp zwrotu. Wnioskowanie na ich podstawie jest podatne na znaczne nieprawidłowości, zwłaszcza przy niewielkiej liczbie obserwacji. Tę słabość można przezwyciężyć bądź poprzez zastosowanie procedur bootstrapowych, bądź dzięki zastosowaniu wnioskowania bayesowskiego. Na koniec należy zauważyć, że brakuje najnowszych opracowań dotyczących analiz z okresu kryzysu finansowego, którego negatywny wpływ na działalność w segmencie wspólnego inwestowania jest niepodważalny. Podkreślić trzeba jednocześnie nieobecność analiz związanych z istnieniem umiejętności menedżerskich, szczególnie makroprzewidywania.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 5.5/10 (2 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 0 votes)
Wyniki badań efektywności funduszy w Polsce, 5.5 out of 10 based on 2 ratings

Użytkownicy trafili do nas po frazach

  • fundusz fundusz

More About

View Posts - Visit Website

Comments are closed.