Rodzaje funduszy inwestycyjnych ze względu na ryzyko inwestycyjne

  • Prywatyzacji – fundusze, które charakteryzują się najmniejszym ryzykiem. Ich portfel składa się z akcji Narodowego Funduszu Inwestycyjnego oraz akcji spółek, które obejmuje program powszechnej prywatyzacji.
  • Akcji – ich portfel w 90% składa się z akcji. Możliwe są spore zyski i równie duże straty.  Fundusz akcji inwestuje przede wszystkim w akcje oraz inne udziałowe papiery wartościowe (prawa do akcji, kwity depozytowe). Fundusz akcji powinien spełniać co najmniej jeden z następujących warunków:
    – udział w aktywach funduszu akcji oraz innych udziałowych papierów wartościowych
    wynosi co najmniej 66%,
    – fundusz inwestuje przede wszystkim w akcje i inne udziałowe papiery wartościowe oraz
    posiada benchmark będący możliwym do odwzorowania portfelem lokat, w którym udział
    akcji oraz innych udziałowych papierów wartościowych wynosi co najmniej 90%,
    – w przypadku funduszy indeksowych: fundusz dąży do odwzorowania, ścisłego lub
    przybliżonego, zmian określonego indeksu rynku akcji, określonej krotności tego indeksu lub
    zmian odwrotnych do zmian tego indeksu.
    Wśród funduszy akcji wyróżnia się następujące kategorie określające specjalizację
    geograficzną:
    1) Fundusze rynku krajowego
    2) Fundusze rynku europejskiego
    3) Fundusz rynku amerykańskiego (USA)
    4) Fundusze regionu Azji i Pacyfiku
    5) Pozostałe fundusze (w tym m.in. fundusze globalne, rynków wschodzących oraz fundusze
    innych regionów lub bez specjalizacji regionalnej)
    Specjalizację geograficzną określa się na podstawie krajów pochodzenia emitentów papierów
    wartościowych wchodzących w skład portfela inwestycyjnego funduszu. Udział instrumentów
    finansowych emitowanych przez podmioty z siedzibą w danym kraju (poz. 1) lub regionie
    (poz. 2–5) powinien stanowić co najmniej 66% aktywów funduszu.
    Niezależnie od podziału określającego specjalizację geograficzną wśród funduszy akcji
    wyróżnia się następujące dodatkowe kategorie:
    1) Fundusze indeksowe
    2) Fundusze małych i średnich spółek
    3) Fundusze sektorowe
  • Zrównoważone – to fundusze o średnim poziomie ryzyka, których portfel składa się zarówno z akcji, jak i obligacji. Fundusze zrównoważone, powinny spełniać jeden z dwóch następujących
    warunków:
    – efektywny udział akcji oraz innych udziałowych papierów wartościowych w aktywach
    funduszu nie powinien być mniejszy od 40% i większy od 60%,
    albo
    – udział akcji oraz innych udziałowych papierów wartościowych w aktywach nie
    powinien być mniejszy od 30% i większy od 70% oraz fundusz powinien posiadać
    benchmark będący możliwym do odwzorowania portfelem lokat, w którym wartościowy
    udział akcji oraz innych udziałowych papierów wartościowych mieści się w przedziale
    40%–60%.
  • Stabilnego wzrostu – to fundusze, które skupiają się na inwestycji w obligacje i bony skarbowe. W bardzo małym stopniu w akcje. W okresie od 2006 do 2007 roku fundusze stabilnego wzrostu osiągały ok. 25% zysk. Fundusze stabilnego wzrostu, dla których efektywny udział akcji oraz innych udziałowych papierów wartościowych w aktywach nie powinien przekraczać 40%.
  • Fundusze aktywnej alokacji i selektywne, dla których udział akcji oraz innych
    udziałowych papierów wartościowych w portfelu lokat kształtuje się w szerokim
    przedziale, nieuwzględnionym w pozostałych kategoriach funduszy mieszanych.
  • Zabezpieczenia emerytalnego (III filar) – portfel inwestycyjny tych funduszy składa się głównie z obligacji państwowych i samorządowych oraz z bonów skarbowych. Część zgromadzonego kapitału jest też umieszczana na lokatach bankowych.
  • Obligacji – to bezpieczne fundusze, których portfel składa się głównie z certyfikatów Skarbu Państwo, obligacji komunalnych oraz bonów skarbowych jako instrumentów pieniężnych. Fundusze papierów skarbowych, dla których udział w aktywach funduszu papierów
    wartościowych emitowanych, poręczanych lub gwarantowanych przez Skarb Państwa,
    Narodowy Bank Polski, państwo członkowskie Unii Europejskiej, państwo należące do
    OECD lub międzynarodową instytucję finansową, której członkiem jest Rzeczpospolita
    Polska lub co najmniej jedno państwo członkowskie Unii Europejskiej, powinien wynosi
    co najmniej 66%,
  • Rynku pieniężnego – to najbezpieczniejsze fundusze, które lokują swoje środku w bony skarbowe i komercyjne oraz certyfikaty depozytowe. Część zgromadzonego kapitału jest też umieszczana na lokatach bankowych. Do grupy funduszy gotówkowych i rynku pieniężnego należą fundusze, które spełniają kryteria określone w art. 178 Ustawy o funduszach inwestycyjnych z dnia 27 maja 2004 r. (Dz. U. Nr 146 poz. 1546 z późń. zm.) oraz pozostałe fundusze, dla których łączna wartość parametru duration Macaulaya nie przekracza 1. Wśród funduszy rynku pieniężnego i funduszy gotówkowych wyróżnia się następujące kategorie określające specjalizację
    walutową:
    1) Fundusze inwestujące w walucie polskiej
    2) Fundusze inwestujące w określonej walucie zagranicznej (np. EUR, USD) z oznaczeniem
    tej waluty
    3) Fundusze bez określonej podstawowej waluty lokat
    Warunkiem zaklasyfikowania funduszu do jednej z kategorii 1)–2) jest utrzymywanie udziału
    w aktywach funduszu lokat denominowanych w danej walucie wynoszącego 100%. Fundusz,
    który utrzymuje lokaty denominowane w różnych walutach, może być zaklasyfikowany do
    jednej z kategorii 1–2, pod warunkiem stosowania pełnego zabezpieczenia kursowego
    względem głównej waluty. Dopuszcza się również niewielki (do 10%) udział aktywów
    denominowanych w walucie innej niż podstawowa, jeżeli fundusz zbywa w tej walucie
    uczestnictwa tytuły uczestnictwa. Fundusze, które nie spełniają powyższego kryterium,
    klasyfikowane są jako fundusze bez określonej podstawowej waluty lokat.
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 0 votes)

More About

View Posts - Visit Website

Comments are closed.