Podstawowe rodzaje funduszy inwestycyjnych

Istnieje kilka typów funduszy inwestycyjnych, które różnią się konstrukcją prawną oraz stojącymi za nim możliwościami inwestycyjnymi:

  • otwarty fundusz inwestycyjny (FIO)
  • zamknięty fundusz inwestycyjny (FIZ)
  • specjalistyczny fundusz inwestycyjny (SFIO)

Fundusz inwestycyjny a tytuł

 Zarówno fundusz inwestycyjny otwarty jak i specjalistyczny może zbywać lub odkupywać na żądanie uczestnika jednostki uczestnictwa, jednak nie ma prawa do dalszego ich zbywania na rzecz osób trzecich. Fundusze wyróżniają się również tym, że posiadają zmienną liczbę uczestników oraz zmienną liczbę  jednostek uczestnictwa, z tym że przy jednakowych prawach majątkowych. Równie ważny jest ich krąg odbiorców. Fundusze otwarte przygotowywane są z myślą o szerokim gronie inwestorów, bez żadnych ograniczeń ich nabycia.

Inaczej działają fundusze inwestycyjne zamknięte, które wypuszczają na rynek certyfikaty inwestycyjne (w liczbie stałej) będące papierami wartościowymi. Nie ma przeszkód przed ponowną emisją certyfikatów inwestycyjnych. Pewnym typem funduszy inwestycyjnych zamkniętych są fundusze imienne. Oprócz wspomnianych form, istnieje możliwość pozyskania częściowych opłat za certyfikaty oraz pobraniu dopłat po wezwaniu.

Limit inwestycyjny oraz zakres lokat

 Fundusze zamknięte wyróżniają się wysokim lub bardzo wysokim stopniem ryzyka. Jednocześnie mogą funkcjonować zgodnie z wymogami swobodnej polityki inwestycyjnej. Na drugim biegunie znajdują się fundusze otwarte.

Organy funduszu

Jedynym organem otwartego funduszu inwestycyjnego jest towarzystwo zarządzające. Natomiast w specjalistycznym funduszu inwestycyjnym otwartym działa towarzystwo i obok niego często organ kontrolny: rada inwestorów (jednak w tym wypadku taka możliwość musi być zapisana w statucie funduszu). Natomiast w funduszu inwestycyjnym zamkniętym, w zależności od zapisów statutu, działa zgromadzenie inwestorów lub rada inwestorów.

Ze względu na ryzyko inwestycyjne oraz metody lokowania aktywów wyróżnia się (od obarczonego najmniejszym ryzykiem):

  • fundusze z ochroną powierzonego kapitału – wykorzystują starannie zaprojektowane zabezpieczenie portfela akcji. Ich zadaniem jest ochrona aktywów przed spadkiem poniżej wskazanego poziomu ustalonego w statucie funduszu).
  • fundusze bezpieczne (np. fundusze rynku pieniężnego, fundusze obligacji, fundusze dłużnych papierów wartościowych) – inwestycje polegają na zakupie papierów wartościowych o stałym dochodzie (najczęściej obligacje skarbowe, bony skarbowe emitowane przez rządy, banki centralne, czy instrumenty dłużne wypuszczane przez władze samorządowe oraz przedsiębiorstwa. Cecha charakterystyczna to brak inwestycji w akcje, co wiązałoby się z większym ryzykiem. Polecane są dla osób zainteresowanych krótkim oszczędzaniem i zminimalizowaniem ryzyka. Zazwyczaj pozwalają uzyskać zyski nieznacznie wyższe niż te zapewniane przez lokaty bankowe).
  • fundusze zrównoważone (fundusze stabilnego wzrostu, fundusze mieszane) – to inwestycje zakładające równy udział akcji i obligacji. Celem tych funduszy jest stabilne, długoterminowe podnoszenie wartości aktywów poprzez zakup papierów wartościowych zarówno z podwyższonym ryzykiem jak i tych o umiarkowanym ryzyku. Na zyski pracuje pierwsza część portfela, a druga w okresie bessy pozwala zminimalizować ryzyko i stratę. W ostatecznej ocenie ryzyko inwestowania w te fundusze jest średnie, a możliwość zysku znacznie mniejsza niż w porównaniu do funduszy agresywnych. W momencie wzrostu fundusze te zyskują mniej niż fundusze akcji, ale w chwilach spadku są bezpieczniejsze.
  • fundusze elastycznego inwestowania (fundusze aktywnej alokacji  środków) – w zależności od koniunktury rynku zakładają kierowanie środków na te obszary rynku, które pozwalają je najlepiej pomnożyć. Mają one większe możliwości inwestycyjne niż klasyczne fundusze. Zarządzający mają szerokie możliwości. Mogą zredukować liczbę akcji nawet do zera i gdy sytuacja na rynku się poprawi, zwiększyć ich udział w portfelach do poziomu ustalonego w statucie. Fundusze elastycznego inwestowania nastawione są na stabilny zysk i uważane są za inwestycje średniodystansowe.
  • fundusze agresywne (fundusze akcji, fundusze agresywnego inwestowania) – pozwalają na ulokowanie 100% aktywów w akcje. Dzięki nim można uzyskać najwyższe zyski w okresie hossy, a jednocześnie trzeba się liczyć z największym ryzykiem i stratami wynikającym z wahań wartości jednostki lub wybranego certyfikatu w czasach bessy. Fundusze agresywne są najbardziej opłacalne w dłuższych perspektywach czasowych, trwających co najmniej 5 lat.

Konstrukcje i typy funduszy inwestycyjnych

Polscy inwestorzy mogą korzystać z szerokiej oferty funduszy inwestycyjnych. Mają dostęp do nowoczesnych form zarządzania aktywami, udostępnianych na światowych rynkach finansowych.

Ustawa rozróżnia następujące konstrukcje funduszy:

  • fundusze z różnych kategorii jednostek
  • fundusze z wydzielonymi subfunduszami,
  • fundusze funduszy,
  • fundusze podstawowe i powiązane.

Wśród funduszy inwestycyjnych wyróżniamy z kolei:

  • fundusze portfelowe
  • fundusze rynku pieniężnego,
  • fundusze sekularyzacyjne,
  • fundusze aktywów niepublicznych.
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 9.0/10 (2 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 0 votes)
Podstawowe rodzaje funduszy inwestycyjnych, 9.0 out of 10 based on 2 ratings

More About

View Posts - Visit Website

Comments are closed.